บทคัดย่อ

                 การวิจัยเชิงพรรณนาครั้งนี้  มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอุบัติการณ์การเกิดภาวะ hypoglycemiaและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะ Hypoglycemia ในผู้ป่วยโรคเบาหวาน กลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยเบาหวานที่นอนพักรักษาตัวในแผนกผู้ป่วยใน ด้วยภาวะ Hypoglycemia จำนวน 21 คน และผู้ป่วยเบาหวานที่มารับบริการที่คลินิกเบาหวานจำนวน 41 คน ในโรงพยาบาลปราสาท โดยการเลือกแบบเจาะจง รวมทั้งหมดจำนวน 62 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วยข้อมูล 3 ส่วน คือ ข้อมูลทั่วไป  ความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวานและพฤติกรรมการดูแลสุขภาพในผู้ป่วยเบาหวาน ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญ และทดสอบความเชื่อมั่นโดยวิธีอัลฟาของครอนบาค โดยแบบวัดความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวานและพฤติกรรมการดูแลสุขภาพในผู้ป่วยเบาหวาน มีค่า 0.618 และ 0.62 ตามลำดับ  เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างระหว่างวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 – 30 เมษายน 2557 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติวิเคราะห์ได้แก่ Chi-square Tests และ Fisher ,s  Exact Test   ผลการวิจัยมีดังต่อไปนี้

อุบัติการณ์การเกิดภาวะ Hypoglycemia ในผู้ป่วยเบาหวานพบร้อยละ 33.9

                   ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะ Hypoglycemia ในผู้ป่วยเบาหวานพบว่า รายได้ต่ำส่งผลต่อภาวะ Hypoglycemia อย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับตัวแปรอื่นได้แก่ เพศ อายุ การศึกษา อาชีพ ความรู้ ดัชนีมวลกาย และพฤติกรรมการปฏิบัติตัวไม่มีความสัมพันธ์กับภาวะ Hypoglycemia

ข้อเสนอแนะ

          จากผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยที่มีรายได้ต่ำสัมพันธ์กับการเกิดภาวะ hypoglycemia อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผู้วิจัยจึงมีข้อเสนอแนะดังต่อไปนี้
          1. ควรมีการเข้ากลุ่มเพื่อฝึกอาชีพหารายได้พิเศษ  ที่เหมาะสมกับสภาพร่างกาย

          2. พยาบาลควรทำงานร่วมกับผู้นำชุมชน เพื่อหาแนวทางในการเพิ่มรายได้แก่ผู้ป่วยเบาหวานที่ยากจน เช่น แหล่งที่จะช่วยเหลือเรื่องค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล  สิทธิการรักษา  ร่วมกับการดำเนินชีวิตโดยยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อลดค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน สามารถมีเงินออมไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน  

          3. จากการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่ส่งเสริมการภาวะ hypoglycemia ในเรื่องภาวะดัชนีมวลกายระดับผอม ความรู้ต่ำ ระยะเวลาที่เป็นเบาหวาน พยาบาลควรกระตุ้นให้ผู้ป่วยตระหนักถึงภาวะเจ็บป่วยภาวะแทรกซ้อนอันตรายที่จะตามมาในอนาคต ส่งเสริมการให้ความรู้อย่างต่อเนื่อง รวมทั้งสนับสนุนให้สมาชิกในครอบครัวให้กำลังใจ มีส่วนช่วยเหลือในด้านการดูแลเรื่องการรับประทานอาหาร  ยาโดยเฉพาะในรายที่ไม่สามารถดูแลตัวเองได้ในเรื่องการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน